کارگران این کارخانه به ایلنا گفته‌اند مشکلات قند قهستان تقریبا از ده سال قبل شروع شده است. آنان خشکسالی‌های متوالی و عدم تامین نقدینگی را دلیل اصلی توقف فعالیت این واحد تولیدی که تنها کارخانه تولید قند خراسان جنوبی و اولین کارخانهٔ قند منطقهٔ خراسان است می‌دانند.

«مصطفی یکه خانی» رئیس شورای کارگری این کارخانه با اعلام معرفی تمامی کارگران قند قهستان به بیمه بیکاری، درباره معوقات حقوقی کارگران بیکار گفت: از ابتدای سال جاری تاکنون، کارگران کارخانه قند قهستان حقوق دریافت نکرده‌اند. کارگران فصلی هم که از سال گذشته در کارخانه کار می‌کردند هنوز حقوق نگرفته‌اند.

نماینده کارگران قند قهستان یکی از دلایل تعطیلی این کارخانه را واردات بی‌رویهٔ شکر طی ۸ سال گذشته دانست و درباره تنوع قراردادهای کاری کارگران این واحد تولیدی گفت: در کارخانهٔ قند قهستان به صورت مستقیم ۲۸۰ نفر کارگر کار می‌کنند که از این میان ۱۱۰ کارگر بصورت دائمی و مابقی کارگران فصلی هستند که از سال گذشته تا زمان تعطیلی مشغول به کار بودند. علاوه بر کارگران مستقیم، این کارخانه به صورت غیر مستقیم برای نزدیک به ۴ هزار نفر ایجاد شغل می‌کرد.

نماینده کارگران در خصوص آخرین وضعیت کارخانهٔ قند قهستان گفت: مسولین شرکت گفته‌اند در صورتی که نتوانند با تامین نقدینگی کارخانه را احیا کنند، انحلال کارخانه را رسما اعلام می‌کنند.

یکه خانی در تشریح وضعیت امروز کارگران اخراجی، به وجود بحران بیکاری در خراسان جنوبی اشاره کرد و گفت: با این وضعیت تا وقتی که تحت پوشش بیمهٔ بیکاری باشند حقوق مختصری دریافت می‌کنند، پس از آن هم یا جذب مشاغل کاذب می‌شوند (چون در اینجا صنایع کمتر فعال‌اند) و یا اینکه به کارهای فصلی روی می‌آورند. نگرانی اصلی این است که به خاط وضعیت بد بیکاری ممکن است عده‌ای برای تامین مخارج زندگی به کارهای خلاف روی بیاورند.

رییس شورای کارگری کارخانه قند قهستان در خصوص پی‌گیری‌های حقوقی کارگران برای دریافت معوقات هم گفت: از هفتهٔ گذشته برخی از کارگران برای پیگیری معوقاتشان به اداره کار شکایت کرده‌اند و از طریق قانونی پیگیر دریافت مطالباتشان شده‌اند که یا از طریق فروش اموال و اثاثیه کارخانه معوقات پرداخت شود و یا به هر شکلی که می‌توانند با فروش سهام کارخانه حقوق و مزایای کارگران را بپردازند.

این فعال کارگری دربارهٔ وضعیت کارخانه‌ها و صنایع فعال در خراسان جنوبی گفت: بحران خشکسالی و موقعیت خاص جغرافیایی این منطقه باعث شده میل به سرمایه گذاری کمتر باشد به همین جهت اگر دولت به کمک کارخانه بیاید و با تزریق نیشکر برای تولیدات ما، مانع از فروش سهام آن شود شاید بتوان به فعالیت دوبارهٔ کارخانه امیدوار بود.