تریتا پارسی افزود: ترامپ پیش از انتخابات تحت فشارهایی قرار داشت تا به توافقی دست یابد؛ زیرا امیدوار بود از این طریق تا حدودی از شدت ضربه انتخاباتی بکاهد. اما اکنون که انتخابات میان‌دوره‌ای به پایان رسیده، این فشار تا اندازه‌ای کاهش خواهد یافت. قیمت بنزین همچنان بالاست، اما هزینه سیاسی آن تاکنون پرداخت شده است. تا مدتی دیگر، رویداد سیاسی مهمی در تقویم وجود نخواهد داشت که بتوان بار دیگر چنین هزینه‌ای را بر او تحمیل کرد. اما دو عامل دیگر تشدید خواهند شد.

نخست، جریان‌های طرفدار جنگ در اسرائیل و واشنگتن، دو ماه آینده را آخرین فرصت برای دوره‌ای خواهند دید که ترامپ هنوز آزادی عمل گسترده‌ای برای ازسرگیری جنگ دارد. تا ماه ژانویه، دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره را در اختیار خواهند گرفت، بر بودجه مسلط خواهند شد و می‌توانند روند استیضاح و برکناری وزیران و مقام‌های کابینه را آغاز کنند. اگرچه آزادی عمل ترامپ به‌طور کامل محدود نخواهد شد، اما به میزان قابل‌توجهی کاهش خواهد یافت.

دوم، در حالی که تصمیم ترامپ برای آغاز جنگ در ماه فوریه ناشی از غرور و خودبزرگ‌بینی و توصیه‌های اسرائیل بود، ممکن است از این پس احساس دیگری بر محاسبات او غلبه کند: انتقام‌جویی.

در هفته‌های گذشته، عنصر کینه‌توزی در محاسبات ترامپ وجود داشته است؛ چراکه او از این موضوع خشمگین است که جنگ ایران، به باور خودش، ریاست‌جمهوری‌اش را به نابودی کشانده است. پس اگر مذاکرات در چند روز آینده به پیشرفتی تعیین‌کننده منجر نشود، خطر تشدید تنش‌ها در هفته‌های پیش رو افزایش خواهد یافت.

این خطر از سه عامل سرچشمه می‌گیرد: فوریت ناشی از بسته‌شدن پنجره زمانی برای تشدید جنگ، تمایل شخصی ترامپ به انتقام‌جویی و کاهش فشارهای سیاسی برای پایین آوردن قیمت بنزین از طریق دستیابی به توافق.