بر اساس برآوردهای شرکت «سایبرسکیوریتی ونچرز» (Cybersecurity Ventures)، پیش‌بینی می‌شود هزینه جهانی جرایم سایبری تا سال ۲۰۲۶ به حدود ۱۰.۵ تریلیون دلار افزایش یابد. این رقم، اقتصاد جرایم دیجیتال را در جایگاه سوم جهان — پس از اقتصادهای ایالات متحده و چین — قرار می‌دهد؛ وضعیتی که در آن زیان‌های ناشی از این جرایم با نرخ تقریبی ۳۳۳ هزار دلار در ثانیه انباشته می‌شود و بازتاب‌دهنده دامنه رو به گسترش تهدیدات سایبری و تأثیر اقتصادی فزاینده آن‌ها بر کشورها و نهادهاست.

او توضیح داد که جرایم سایبری به عامل اصلی هدررفت منابع مالی تبدیل شده‌اند، چرا که حملات سایبری بخش‌های حیاتی را در کشورهای مختلف مختل کرده‌اند؛ به‌ویژه اینکه امروزه «زمان ازکارافتادگی» (downtime) بیش از ۶۰ درصد از کل زیان‌های مالی شرکت‌ها ناشی از این‌گونه حملات را تشکیل می‌دهد.

این واقعیت، بیانگر خطرات فزاینده‌ای است که سازمان‌ها با آن روبرو هستند؛ زیرا حملات سایبری به ابزارهایی تکامل یافته‌اند که قادر به ایجاد فلج عملیاتی گسترده و اختلال در خدمات ضروری می‌باشند.

در مقابل، بازار جهانی امنیت سایبری رشدی بی‌سابقه را تجربه کرده است؛ پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که ارزش این بازار تا سال ۲۰۲۶ از مرز ۳۰۰ میلیارد دلار فراتر خواهد رفت که این امر ناشی از افزایش تقاضا برای راهکارهای حفاظت دیجیتال در سایه تهدیدات فزاینده است.

علاوه بر این، هزینه‌کرد سازمان‌ها در حوزه امنیت اطلاعات به بیش از ۲۴۰ میلیارد دلار رسیده است — که نشان‌دهنده نرخ رشد سالانه بیش از ۱۲٫۵ درصد است — و این افزایش تحت تأثیر گسترش قراردادهای اضطراری و سرمایه‌گذاری‌هایی صورت گرفته که هدف آن‌ها تقویت زیرساخت‌های دیجیتال و حفاظت از سیستم‌های حیاتی است.

قراردادهای دولتی چند میلیارد دلاری

از زمان آغاز جنگ ایران در اواخر فوریه گذشته، شرکت‌های بزرگ امنیت سایبری ایالات متحده — نظیر «پالو آلتو» (Palo Alto)، «کراوداسترایک» (CrowdStrike) و «فورتی‌نت» (Fortinet) — شاهد افزایش چشمگیری در حجم قراردادهای دولت فدرال بوده‌اند.

ارزش این قراردادها در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ به حدود ۳.۸ میلیارد دلار رسید — که نشان‌دهنده افزایشی ۴۲ درصدی نسبت به دوره مشابه در سال ۲۰۲۵ است — و بخشی از برنامه‌هایی محسوب می‌شود که با هدف تقویت حفاظت از شبکه‌های برق، تأسیسات آب و زیرساخت‌های حیاتی در برابر حملات سایبری اجرا شده‌اند.

در همین حال، «اداره ملی سایبری اسرائیل» گزارش داد که مجموع حملات سایبری ایران در ماه ژوئن به حدود ۴۸۰۰ مورد رسیده است — رقمی که سه برابرِ آمار ثبت‌شده در ماه مشابه سال ۲۰۲۵ است — و این امر حاکی از تشدید تقابل دیجیتال میان دو طرف می‌باشد.

داده‌ها نشان می‌دهند که یک حمله سایبری مشترک میان ایالات متحده و اسرائیل در اوایل درگیری کنونی، موفق به مختل کردن شبکه‌های حسگر و سامانه‌های فرماندهی نظامی در ایران شده است. این امر مقامات حکومت ایران را بر آن داشت تا در تلاشی برای مهار پیامدهای حملات و حفاظت از زیرساخت‌های دیجیتال خود، اتصال اینترنت را تا ۹۶ درصد قطع کرده و کشور را به مدت ۴۷ روز پیاپی در انزوای دیجیتال قرار دهند.

حملات سایبری یکی از مهم‌ترین تهدیدهای امنیتی پیش روی افراد، نهادها و ملت‌ها به شمار می‌روند. از این حملات برای سرقت داده‌ها، کلاهبرداری و دسترسی غیرمجاز به اطلاعات حساس مالی، پزشکی، نظامی یا امنیتی استفاده می‌شود. افزون بر این، دامنه چنین حملاتی می‌تواند به دستکاری از راه دور سامانه‌های الکترونیکی نیز کشیده شود؛ به‌گونه‌ای که این سامانه‌ها برای دستیابی به اهداف سیاسی یا وارد آوردن آسیب‌های فیزیکی — نظیر از کار انداختن سیستم‌ها یا انفجار دستگاه‌های متصل — هدایت شوند.

هدف امنیت سایبری، حفاظت از زیرساخت‌های دیجیتال در برابر این خطرات از طریق ایمن‌سازی پنج حوزه کلیدی است: زیرساخت‌های حیاتی (مانند شبکه‌های مخابراتی، حمل‌ونقل و انرژی)، امنیت شبکه، امنیت رایانش ابری، امنیت اینترنت اشیاء (IoT) که شامل دستگاه‌های هوشمند متصل به اینترنت می‌شود، و همچنین حفاظت از برنامه‌های کاربردی و نرم‌افزارها در برابر نفوذها و تهدیدات سایبری.