دقایقی پیش همچنین اسرائیل از ترور یک مقام نیروی قدس سپاه پاسداران خبر داد. ارتش اسرائیل اعلام کرد: ما رئیس شاخه مهندسی سپاه لبنان نیروی قدس را در شهرستان محلات در استان مرکزی ایران از بین بردیم.

در همین حال رسانه‌های داخلی از وقوع انفجارهایی در شهر اصفهان خبر دادند. همچنین بر اساس گزارش‌ها در شبکه‌های اجتماعی، بامداد چهارشنبه چندین صدای انفجار در نقاط مختلف تهران شنیده شده است. این گزارش‌ها که از مناطق شمال، شرق، غرب و مرکز شهر منتشر شده‌اند، از همان دقایق ابتدایی با توالی زمانی نزدیک به هم همراه بوده‌اند.

در ویدئویی منتشرشده از اطراف ساختمان سفارت سابق آمریکا در مرکز تهران، آثاری از خسارت و ترکش بر ساختمان‌ها و واحد‌های اطراف دیده می‌شود. رسانه‌ها در ایران با انتشار تصاویری از بمباران و وارد آمدن آسیب به سفارت سابق آمریکا در تهران، در حملات هوایی خبر دادند

از سوی دیگر به گزارش کانال ۱۴ اسرائیل، پس از هلاکت رهبر جمهوری اسلامی شکاف‌های گسترده‌ای میان سران نظام، به‌ویژه مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهوری و محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی با سپاه پاسداران به وجود آمده است. بنابر این گزارش‌ها، این شکاف‌ها حاصل از اختلاف‌نظر این مقامات با فرماندهان ارشد سپاه و در راس آن احمد وحیدی، فرمانده کل سپاه پاسداران است.

به گزارش این رسانه اسرائیلی به نقل از منابع خود، محمدباقر قالیباف که اخیرا نام او با تماس‌ها و رایزنی‌ها با آمریکا گره خورده است در مرکز کشمکش‌ها با سپاه قرار دارد. به گفته این منابع، فشار قالیباف برای مذاکره با آمریکا ناشی از گزارش‌هایی است که درباره موج رو به گسترش فرار از خدمت در صفوف نیروهای امنیتی دریافت کرده است.

از سویی ادامه حملات آمریکا و اسرائیل از سوی دیگر فشار اقتصادی و پرداخت نشدن حقوق این نیروها منجر به فرار آن‌ها از خدمت شده است.
ترکیب این موارد به همراه سقوط ارزش پول ملی و عدم توقف فشار آمریکا، قالیباف را به این نتیجه رسانده است که ادامه جنگ به از دست رفتن کامل کنترل سپاه پاسداران بر ایران خواهد انجامید. این در حالی است که فرماندهان سپاه نظری کاملا مخالف او دارند و بر این باورند که حتی به بهای سنگین نظامی و غیرنظامی می‌توانند دوام بیاورند.

بنابر این گزارش، قالیباف در جلسه محرمانه‌ای که با حضور فرماندهان سپاه پاسداران در یک پناهگاه زیرزمینی برگزار شد، با سخنانی تند به آن‌ها تاخت و گفت: شما همه پول‌ها را برداشته‌اید و حالا سربازانتان رنج می‌کشند، چون حقوقی در کار نیست. آن‌چه را دزدیده‌اید، پس بدهید.

او همچنین ضمن ابراز صریح بی‌اعتمادی خود نسبت به توان سپاه برای دفاع از دارایی‌‌های حیاتی کشور و با اشاره به احتمال روزافزون حملات زمینی آمریکا به ایران، گفت: من به شما اعتماد ندارم که بتوانید آمریکایی‌ها را در خارک و هرمز متوقف کنید.

استفاده از کودکان در نقش‌های امنیتی در ایران

مرگ یک پسر ۱۱ ساله ایرانی که گفته می‌شود هنگام حضور در یک ایست بازرسی امنیتی در کنار پدرش در تهران، در یک حمله هوایی کشته شده، توجه‌ها را به طرحی جدید برای به‌کارگیری کودکان در نیروهای امنیتی جلب کرده است.

صدف منفرد، مادر علیرضا جعفری، به روزنامه همشهری که زیر نظر شهرداری تهران منتشر می‌شود، گفت که پسر و همسرش در حال کمک به گشت‌ها و ایست‌های بازرسی بسیج برای «حفظ امنیت تهران و مردم آن» بودند که در ۱۱ مارس کشته شدند.

هفته گذشته، یکی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تهران به خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه، گفت که این نهاد قصد دارد «داوطلبان» ۱۲ ساله و بالاتر را جذب کند.

شاهدان عینی به بی‌بی‌سی گفته‌اند که کودکان، از جمله برخی که مسلح بوده‌اند، در نقش‌های امنیتی در پایتخت و شهرهای دیگر دیده شده‌اند.

سازمان‌های حقوق بشری مستقر در خارج از ایران نیز مرگ علیرضا جعفری را گزارش کرده‌اند. گروه کردی هه‌نگاو اعلام کرده که او «دانش‌آموز کلاس پنجم» بوده که هنگام حضور در یک ایست بازرسی در تهران کشته شده است.

پیامدهای روانی و اجتماعی

به‌کارگیری کودکان در فعالیت‌های امنیتی، پیامدهای عمیق و بلندمدتی بر سلامت روانی و اجتماعی آنان دارد. قرار گرفتن در موقعیت‌های تنش‌زا، مواجهه با خشونت و ایفای نقش‌های شبه‌نظامی، می‌تواند به بروز اختلالات اضطرابی، پرخاشگری و مشکلات هویتی منجر شود.

علاوه بر این، چنین کودکانی به‌جای تجربه دوران کودکی و آموزش سالم، در معرض فرآیندهای امنیتی و نظامی‌سازی قرار می‌گیرند. این امر نه‌تنها آینده فردی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه بر ساختار اجتماعی نیز اثرگذار است و می‌تواند به بازتولید چرخه‌های خشونت و سرکوب در جامعه بیانجامد.

حفاظت از کودکان، نه‌تنها یک تعهد قانونی، بلکه یک ضرورت اخلاقی و انسانی است. هر گونه استفاده از آنان در فعالیت‌های امنیتی و شبه‌نظامی، باید به‌عنوان نقض این اصل بنیادین مورد بررسی و محکومیت قرار گیرد. جامعه جهانی، نهادهای حقوق‌بشری و فعالان مدنی نقش مهمی در برجسته‌سازی این مسأله و فشار برای پایان دادن به چنین رویه‌هایی دارند.