زمانیکه فاصله بین حاکمیت و بدنه جامعه زیاد شود، «بیگانه» دیگر به عنوان دشمن دیده نمی‌شود، بلکه به عنوان یک «جایگزین» یا «ابزار تغییر» نگریسته می‌شود؛ و این وضعیت برای هر حکومتی یک زنگ خطر جدی است نارضایتی عمیق داخلی و شکاف بین ملت و دولت، باعث شده بخشی از مردم به این نتیجه برسند که تغییر از درون غیرممکن است وقتی مکانیسم‌های اصلاح داخلی (مثل انتخابات موثر یا اعتراض مدنی) از کار می‌افتند، ناامیدی ناشی از آن، ذهن را به سمت «ناجی خارجی» سوق می‌دهد هزینه‌ی بالای تغییرات داخلی برای مردمی که زیر فشارهای معیشتی و اجتماعی هستند، باعث می‌شود آن‌ها به دنبال راهی کم‌ هزینه‌تر (هرچند پرریسک برای آینده کشور) باشند

میگویند پرزیدنت ترامپ بیشتر مایل است تغییر در درون خود رژیم انجام شود*
نظر بدی نیست* اگر فشار به حد کافی باشد احتمالا میتواند انجام شود*
در قدم اول باید رژیم را مجبور کرد که اصل ولایت فقیه در قانون اساسی
(حتی به طور موقت)لغو شود*و طرف مذاکره رئیس جمهور باشد*به تدریج
انتخابات شود و نماینده های مردم تصمیم های سیاسی را به عهده بگیرند*و
جمهوری اسلامی تغییر نام دهد به جمهوری خلق*جون جمهوری و حکومت اسلامی با هم در تضاد هستند*چون در حکومت اسلامی فقط اسلام شناسان یا آخوندها باید کاندید
شوند وبدین گونه, نمایندگان واقعی مردم از صحنه حذف میشوند*و در حکومت دینی
دگمهای مذهبی حکومت میکنند,نه خرد و فکروهوش و منطق انسانی*ولی همه اینها به
شرطی است که فشار به اندازه کافی اعمال شود*