به گزارش روزنامه بریتانیایی «تایمز»، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) و موساد اسرائیل تمام تلاش خود را برای یافتن مجتبی خامنه‌ای، به کار گرفته‌اند. مجتبی در تاریخ ۸ مارس، پس از آنکه پدرش علی خامنه‌ای در نخستین روز جنگ (۲۸ فوریه) بر اثر بمب‌گذاری کشته شد، به مقام رهبری منصوب گردید.

با این حال، او در پنج ماه گذشته به دلایل امنیتی، هیچ‌گونه حضور عمومی نداشته و حتی فایل صوتی‌ای از خود منتشر نکرده است. او حتی در مراسم خاکسپاری پدرش نیز شرکت نکرد. ردیابی محل حضور مجتبی خامنه‌ای — که در هاله‌ای از رازداری شدید قرار دارد — هم‌اکنون یکی از اولویت‌های اصلی سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل است.

دلیل اینکه این سازمان‌های اطلاعاتی — که از توانمندی‌های اطلاعاتی در سطح جهانی برخوردارند — حتی پنج ماه پس از انتصاب او همچنان در یافتنش با دشواری مواجه هستند، این است که او «سکوت مطلق» پیشه کرده است.

بنا به گزارش‌ها، او در این مدت هیچ تماس تلفنی برقرار نکرده و لپ‌تاپی روشن نکرده است. روزنامه تایمز تخمین زد: او که در بمب‌گذاری ۲۸ فوریه در حالی که با پدرش بود، دچار جراحات شدید صورت شده است، در یک پناهگاه زیرزمینی پنهان شده و از ترس اینکه توسط ماهواره‌های جاسوسی ایالات متحده دستگیر شود، نمی‌تواند زیر نور خورشید برود.

اگرچه مسعود پزشکیان، رئیس جمهور رژیم ایران پیش از این ادعا کرده بود که با مجتبی خامنه‌ای ملاقات کرده است، اما صحت این ادعا هنوز تأیید نشده است.

در مورد علی خامنه‌ای، آژانس امنیت ملی ایالات متحده (NSA) و واحد ۸۲۰۰ اسرائیل با هک کردن دوربین‌های مداربسته راهنمایی و رانندگی تهران برای ردیابی حرکات او، قدرت اطلاعاتی خود را نشان دادند، اما به نظر می‌رسد وضعیت این بار به هیچ وجه آسان نیست.

از آنجایی که ردیابی سایبری نتیجه‌ای نداشته است، گزارش شده است که این سازمان‌های اطلاعاتی بیشتر به اطلاعات انسانی (HUMINT) به جای فناوری‌های شنود و نظارت متکی هستند.

تلاش‌های کنونی برای ردیابی، بر این موضوع متمرکز است که آیا مجتبی همچنان زنده است یا خیر، و در صورت زنده بودن، مخفیگاه‌های احتمالی او کجاست؛ مکان‌هایی که شامل تونل‌های زیرزمینی در تهران و پناهگاه‌های نظامی در نزدیکی قم (شهری مذهبی در مرکز ایران) می‌شود.

رامی ایگرا، از مدیران پیشین بخش‌های موساد، به این روزنامه گفت: «چالشی که اسرائیل با آن روبروست، همان چالشی است که هنگام تلاش برای یافتن گروگان‌ها در نوار غزه داشتیم.»

او افزود: «سازمان‌های اطلاعاتی اسرائیل برای ردیابی گروگان‌ها تنها به اطلاعات انسانی (HUMINT) تکیه نکردند و حتی تک‌تک سرویس‌های بهداشتی را نیز شنود می‌کردند، اما در نهایت ناکام ماندند.»

وی ادامه داد: «حتی اگر مجتبی از تلفن استفاده نکند، در صورت زنده بودن، از روش‌های ارتباطی نظیر تکه‌های کوچک کاغذ استفاده خواهد کرد که توسط چندین لایه از پیک‌ها منتقل می‌شوند.»

بر اساس این گزارش، درست همان‌طور که یکی از پیک‌های اسامه بن‌لادن، رهبر القاعده، توسط سازمان سیا (CIA) ردیابی شد، موساد نیز در حال شناسایی و ردیابی افرادی است که با مجتبی خامنه‌ای تبادل پیام می‌کنند.

با این حال، ایگرا خاطرنشان کرد: «این کار بسیار دشوار است زیرا بررسی داخلی دستیاران مجتبی بسیار سختگیرانه است و احتمالاً فقط دو یا سه نفر در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می‌دانند چگونه با او تماس بگیرند.»

یکی دیگر از موانعی که ردیابی را دشوار می‌کند، استفاده از «بدنه‌های بدل» است.

آونر آوراهام، سرهنگ دوم سابق موساد، گفت: «حتی پرسنلی که برای مجتبی غذا تهیه می‌کنند نمی‌دانند که آیا غذایی که تهیه می‌کنند برای مجتبی واقعی است یا خیر.» او افزود: «آنها ممکن است باور داشته باشند که به رهبر معظم خدمت کرده‌اند، اما به احتمال زیاد یک بدل بوده است.»

در پاسخ به انتقاداتی که می‌پرسیدند چرا او نمی‌تواند حداقل یک صدای ضبط شده را منتشر کند، اگر ظاهر واقعی‌اش را نه، او پاسخ داد: «خطر افشا وجود دارد زیرا اطلاعاتی مانند نوع ضبط کننده مورد استفاده یا محل ضبط را می‌توان از یک فایل صوتی استخراج کرد.»

تایمز خاطرنشان کرد که حتی اگر محل مجتبی خامنه‌ای شناسایی شود، تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه اقدامی باید انجام شود، همچنان یک معضل است.