این اطلاعیه پس از انتشار مجموعه‌ای از ویدیوهای کوتاه و مرموز در حساب رسمی کاخ سفید صادر شد؛ ویدیوی نخست، یک تلویزیون قدیمی را در اتاقی با دکوراسیون کلاسیک نشان می‌داد که صفحه‌اش پر از برفک بود و بلافاصله تصویری گذرا (در کسری از ثانیه) از رئیس‌جمهور ترامپ به همراه این پیام نمایش داده می‌شد: «چیزی در راه است... منتظر باشید.» (فیلم زیر)

کاخ سفید همچنین ویدئوی دومی را منتشر کرد که یک خودروی پیشرفته‌ی پخش زنده را در محوطه‌ی کاخ سفید نشان می‌داد. هم‌زمان، یک اپلیکیشن موبایل نیز راه‌اندازی شد و به‌طور مداوم از شهروندان آمریکایی خواسته شد تا آن را دانلود کنند تا بتوانند اخبار و اطلاعات را بدون واسطه‌های رسانه‌ای و به‌طور مستقیم از دولت ترامپ دریافت نمایند.

در همین حال، چهره‌های مخالف و سیاستمداران دموکرات، این شبکه را «تلویزیون دولتی تحت اداره حاکمیت» توصیف کرده و آن را با رژیم‌های تمامیت‌خواه (توتالیتر) ماننده کره شمالی مقایسه کردند!

در مقابل، گروه دیگری از تحلیلگران رسانه‌ای و سیاسی دیدگاه متفاوتی را مطرح کردند؛ آنان بر این باورند که راه‌اندازی «شبکه ترامپ» نه یک پروژه سرگرمی است و نه طرحی حاشیه‌ای، بلکه نشان‌دهنده تغییری راهبردی است که برتریِ روایتی با ارتباط مستقیم با مخاطب را تثبیت می‌کند و مهم‌ترین تحول ساختاری در عرصه رسانه از زمان پیدایش پخش تلویزیونی محسوب می‌شود.

طرفداران این دیدگاه توضیح دادند که زمان‌بندی این رویداد — یعنی هم‌زمانیِ عقب‌نشینی شبکه‌های تلویزیونی سنتی با آغاز به کار این شبکه در همان شب — صرفاً یک تصادف نبوده، بلکه بخشی از چیزی است که می‌توان آن را «دکترین ضدحمله» نامید.

داده‌ها نشان می‌دهد که کاخ سفید خروج رسانه‌های سنتی را پیش‌بینی کرده بود - یا شاید حتی با تصمیم به لغو اعتبارنامه‌های سی‌ان‌ان، آنها را به این کار ترغیب کرده بود - چرا که از قبل زیرساخت جایگزینی را برای فعال شدن در عرض چند ساعت آماده کرده بود.

این دیدگاه معتقد است که وقتی شبکه‌های رسانه‌ای سنتی تصمیم به خروج گرفتند و ادعا کردند که بخشی از پوشش رسمی نیستند، مستقیماً وارد یک «تله رسانه‌ای» از پیش تعیین‌شده شدند. این امر به کاخ سفید اجازه داد تا فرش را از زیر پای آنها بکشد و مستقیماً با مردم صحبت کند و از بررسی یا تکذیب سنتی روزنامه‌نگاری عبور کند.