من نتانیاهو را سرزنش نمی‌کنم زیرا اسرائیل بمباران شد و تماس من با او عالی بود.

شاید ظرف چند روز ایده‌ای در مورد توافق با ایران داشته باشم.

تحریم اقتصادی ایران برای ما بهتر از گزینه نظامی است

روزنامه اسرائیلی معاریو به نقل از یک منبع نظامی اسرائیلی:

ما به سایت‌های پرتاب موشک بالستیک در ایران حمله نکردیم زیرا این کار به سطح متفاوتی از آمادگی نیاز دارد.

ما به گونه‌ای عمل کردیم که عزم خود را برای جلوگیری از بازسازی دفاع هوایی ایران نشان دهیم.

رژیم ایران پس از ۵۰ روز بازسازی، ۲۰ موشک را در ۱۰ رگبار شلیک کرد و این تعداد کمی است.

اگر اکنون لازم باشد به لبنان یا حومه جنوبی بیروت حمله کنیم، این کار را خواهیم کرد.

یک تحلیل‌گر سیاسی، درباره اظهارات اسماعیل قاآنی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران درباره عملیاتی شدن آنچه «کمربند امنیتی مقاومت» از تنگه هرمز تا باب‌المندب نامیده، گفت: این اقدام بیش از آنکه به طرف مقابل ضربه‌ای راهبردی وارد کند، می‌تواند هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و امنیتی بیشتری برای خود رژیم ایران ایجاد کند. تجربه نشان داده که هرگاه نظم تجارت جهانی در معرض تهدید قرار گیرد، اجماع بین‌المللی برای مقابله با آن با سرعت بیشتری شکل می‌گیرد.

سیاست خفه کردن اقتصادی (Economic Suffocation) یک راهبرد خصمانه در روابط بین‌الملل و اقتصاد سیاسی است که در آن یک یا چند قدرت اقتصادی با قطع کامل شریان‌های مالی، تجاری، و منابع حیاتی یک کشور هدف، تلاش می‌کنند آن جامعه را به فروپاشی ساختاری، تسلیم سیاسی یا شورش داخلی بکشانند.

در ادبیات سیاسی کنونی (سال ۲۰۲۶)، این مفهوم بیشتر در قالب دکترین‌هایی مانند «کارزار خشم اقتصادی» (Economic Fury) و «خفگی آهسته» توسط ایالات متحده علیه کشورهایی نظیر ایران، ونزوئلا و کوبا اعمال می‌شود.

ابزارهای اصلی اجرای خفگی اقتصادیاین سیاست فراتر از تحریم‌های معمولی است و مانند یک محاصره همه‌جانبه عمل می‌کند:

تحریم کامل شریان‌های مالی: مسدود کردن سیستم‌های بانکی، صرافی‌ها و حتی پلتفرم‌های دیجیتال (مانند تحریم صرافی‌های رمزارز) برای جلوگیری از هرگونه انتقال پول.

صفر کردن صادرات منابع انرژی: توقیف نفتکش‌ها و جریمه سنگین خریداران بین‌المللی با هدف قطع کامل درآمدهای ارزی کشور هدف.

محاصره دریایی و ترانزیتی: ممانعت فیزیکی یا بیمه‌ای از ورود و خروج کالا به بنادر کشور هدف.

تحریم‌های ثانویه شدید: مجازات هر کشور یا شرکت ثالثی که تلاش کند با کشور تحت محاصره معامله تجاری داشته باشد.

نمونه‌های بارز تجربی و معاصر (۲۰۲۶)ایران: بر اساس گزارش‌های رسانه‌های بین‌المللی مانند فاکس نیوز، وزارت خزانه‌داری آمریکا در چارچوب سیاست «فشار حداکثری»، عملیاتی را تحت عنوان «خشم اقتصادی» پیگیری می‌کند که هدف آن خفه کردن منابع مالی تهران، به صفر رساندن صادرات نفت و فلج کردن شبکه دادوستد رمزارزها است.

فیلم زیر: ترامپ چه سیاستی و رویکردی درباره رژیم ایران دارد؟