
وال استریت ژورنال در بررسی تحولات سال ۲۰۲۵ نوشت: حمله نظامی ترامپ در ماه ژوئن برنامه اتمی رژیم ایران را فلج ساخت. عملیات "چکش نیمهشب" ضربه بدی بود که ملاها را خوار و ذلیل کرد و ظرفیت و اراده آمریکا را به روسیه و چین نشان داد. این بهترین تصمیم ترامپ در سال ۲۰۲۵ بود. به یک دلیل ساده: بمب اتمی شانس بقای جمهوری اسلامی را تقویت میکرد. این درسی است که خوبست در سال ۲۰۲۶ و بعد از آن هم ادامه یابد.
نشریه فارن پالیسی نیز در مطلبی نوشت: سیاست خارجی ترامپ در دولت دوم، ترکیبی از معاملهمحوری و غیرقابلپیشبینیبودن است که برندگان و بازندگان روشنی ساخته است. چین، عربستان، سوریه، آرژانتین و پاکستان توانستهاند با تطبیق با منطق معاملهای ترامپ امتیاز بگیرند، اما برخی دیگر از جمله ونزوئلا، زیر فشار تحریمها یا تنشهای سیاسی قرار گرفتهاند. تصویر کلی، جهانی با روابط ناپایدار، فشار ابزاری و اولویتدادن به منافع مقطعی آمریکاست.
این منبع افزود: در توصیف سبک حکمرانی ترامپ، بهویژه در شیوه تعامل او با دیگر کشورها معمولاً دو واژه بیش از همه تکرار میشود: «غیرقابلپیشبینی» و «معاملهمحور». «معاملهمحور» بودن، برای شماری از متحدان، شرکا و حتی رقبای آمریکا الزاماً ناخوشایند نیست؛ اما «غیرقابلپیشبینی» بودن او، در یک سال گذشته، حتی برخی از نزدیکترین و پایدارترین شراکتهای واشنگتن را نیز وارد تلاطم کرده و از تعادل بیرون برده است.
English SummaryThe Wall Street Journal stated that Trump's military strike in June severely crippled Iran's nuclear program, showcasing U.S. strength to Russia and China. This operation, termed "Midnight Hammer," was highlighted as Trump's best decision of 2025, with a clear message that nuclear capabilities would enhance the survival chances of the Iranian regime.
Foreign Policy noted that Trump's foreign policy in his second term combines deal-making with unpredictability, creating clear winners and losers. Countries like China and Saudi Arabia have adapted to Trump's transactional logic to gain advantages, while others, such as Venezuela, face increased pressure from sanctions. Trump's governance style is often described as "unpredictable" and "transactional," leading to instability in some of Washington's closest partnerships.