![]() ![]() ![]() پنجشنبه، 5 تیر ماه 1393 = 26-06 2014«فروپاشی نظامی پوسیده»! - شهباز نخعیپرخسارت ترین آسیبی که آیت الله خمینی و میراث داران او به ایران وارد کردند چیست؟: - اشغال و گروگان گیری کارکنان سفارت امریکا در تهران و تبعات آن ازجمله قرارداد الجزایر و برباد رفتن بیش از بیست میلیارد دلار سپرده های ارزی کشور؟ - به درازا کشاندن نابخردانه جنگی که می توانست با آبرومندی و عزت و دریافت خسارت و غرامت از دشمن متجاوز در کمتر از دو سال به پایان رسد و تبدیل آن به جنگی پرتلفات و فرسایشی که به اعتراف هاشمی رفسنجانی فقط خسارت مادی آن بیش از 1000 میلیارد دلار بود؟ - برباد دادن حدود 800 ملیارد دلار در هشت سال ریاست جمهوری تحمیلی محمود احمدی نژاد با حمایت مستقیم و مستمر سیدعلی خامنه ای؟ - وارد کردن صدها میلیارد دلار خسارت در پرونده هسته ای با خیره سری و خود رایی سیدعلی خامنه ای و کشاندن کشور به پرتگاه فاجعه اقتصادی و ورشکستگی و سرانجام تن دادن خفت بار و از موضع ضعف به "نرمش قهرمانانه" و "ترکمانچای هسته ای"؟ - ... به باور من، اگرچه تک تک آنچه برشمرده شد خسارت هایی سنگین و کمرشکن است، اما، پرخسارت ترین آسیب چیزی است که ضرر و زیانش حتی از مجموع خسارت های فوق نیز بیشتر است. این خسارت که جبران پیامدهای آن حتی درچند نسل نیز آسان نیست و می تواند خطراتی بزرگ برای موجودیت و یکپارچگی کشور داشته باشد، آسیبی است که حکومت آخوندی به روح و روان فرد و جامعه ایرانی وارد کرده است. احساس خطر در این مورد آن قدر ملموس و شدید است که به رغم جو خفقان و سانسوری که حاکم است، هشدار درمورد آن مکرر دیده می شود. علی گرانمایه پور، مدرس رشته ارتباطات در گفتگو با خبرگزاری حکومتی "ایسنا" می گوید: «جامعه ما شخصیتی عصبی دارد. جامعه ای که مردم درآن برای جلوگیری از استرس و عصبانیت به کلاس کنترل عصبانیت می روند، جامعه ای ناآرام است... جامعه ما عصبی و خشن است، این جامعه انتقام جو نیز هست». دکتر محمود گلزاری، معاون ساماندهی امور جوانان وزارت ورزش و جوانان نیز می گوید: «متاسفانه شادی درمیان ایرانیان بسیار کم رنگ شده و جای خود را به اضطراب، عصبانیت و غم داده است... ایرانیان به سرعت غمگین می شوند و همواره نگران آینده هستند که همین امر باعث شده احساس شادی در آنها به سختی ایجاد شود». تارنمای "ایران پرس نیوز" درتاریخ 2 تیرماه 1393 گزارشی را منتشرکرده که در آن آمده است: «به گفته پرویز مظاهری، دبیر انجمن روان پزشکان ایران، بنابرآمار وزارت بهداشت: "ازهر 4 ایرانی یک نفر مبتلا به بیماری روانی است". وی درادامه ضمن آن که مشکلات روانپزشکی درجامعه را به کوه یخی تشبیه کرده که تنها نوک آن پیداست، می افزاید: "مردم چون از انگ خوردن می ترسند به پزشک مراجعه نمی کنند. بنابراین، آمار وزارت بهداشت خوشبینانه است" و تصریح می کند که یک چهارم افرادی که به اختلال روانی دچار هستند به روانکاو و روانپزشک مراجعه می کنند و در میان آنها نیزتنها 10 تا 15 درصد روند درمان بیماری خود را تا پایان پیگیری می کنند». در بخشی دیگر از همین گزارش آمده است: «مطالعات دانشگاه علوم پزشکی تهران درسال های 1378 و 1387 نشان می دهد که میزان شیوع اختلال های روانی درمیان ایرانیان در فاصله 9 سال، 60 درصد افزایش پیداکرده و به اندکی بیش از 34 درصد رسیده است. بحران اقتصادی، استرس یا فشار روانی پیوسته و نداشتن امید به آینده از جمله عواملی است که به افزایش آمار اختلال های روانی در یک جامعه دامن می زند». درمورد چرایی "نداشتن امید به آینده"، خبرگزاری دولتی "ایرنا" آماری را منتشرکرده که برمبنای آن: «43 درصد جمعیت بیکار کشور را فارغ التحصیلان دانشگاهی تشکیل می دهند. براساس آمار... از کل بیکاران یک میلیون و 103 هزارنفر در گروه فارغ التحصیلان دانشگاهی با مدرک تحصیلی فوق دیپلم تا دکترا قراردارند». خبرگزاری دولتی "ایرنا" این واقعیت را به سکوت برگزار می کند که خود این آمار نیز ساختگی و مخدوش است و عمق فاجعه را بیان نمی کند زیرا بنابر قاعده مصوب دردوره محمود احمدی نژاد – که هنوز به قوت خود باقی است -، هرکس که یک ساعت درهفته کار داشته باشد شاغل به حساب می آید! صادق لاریجانی، شیخ نادانی که به حکم سیدعلی خامنه ای برمسند قاضی القضاتی حکومت آخوندی تکیه زده و چند روز پیش نیز این حکم برای 5 سال دیگر تمدید شد، ازاین که در قوه قضاییه بیش از 14 میلیون پرونده دردست رسیدگی است ابراز خرسندی می کند درحالی که این شمار خود گویای میزان وخامت حال جامعه است. محمد نوری زاد، نویسنده و سینماگر هوادار ولایت مطلقه فقیه که مدتی است وجدانش بیدار شده و به صف مخالفان و معترضان به حکومت آخوندی پیوسته، دراین مورد می نویسد: «رسیدگی به 14 میلیون پرونده قضایی بیش از هرچیز گویای این واقعیت است که کل جامعه درگیر دستگاه قضایی یا درواقع انواع مشکلات و نابسامانی هاست و از گسستی بزرگ، [یعنی] از فروپاشی نظامی پوسیده خبرمی دهد»! |