امروز مرجع عملیات دریایی بریتانیا اعلام کرد که سطح تهدید امنیتی دریایی در تنگه هرمز همچنان در بالاترین درجه خطر قرار دارد. این ارزیابی در پی دور اخیر تشدید تنش‌های نظامی میان ایالات متحده و رژیم ایران و همچنین اقدام سپاه پاسداران در هدف قرار دادن نفت‌کش‌های خلیج فارس هنگام عبور از این تنگه در هفته گذشته، صورت می‌گیرد.

در همین حال سی‌ان‌ان به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد که تلاش‌های دیپلماتیک در پشت پرده برای کاهش تنش‌ها در جریان است. واشنگتن عمداً حملات را به‌صورت متناوب و همراه با وقفه‌هایی انجام می‌دهد تا از تشدید تنش جلوگیری کرده و برای دیپلماسی فضا ایجاد کند.

او گفت: با آنکه آمریکا فهرستی از اهداف را به عنوان اهرم فشار در اختیار دارد و تمهیدات لازم برای انجام حملات در صورت ضرورت فراهم است، اما واشنگتن در حال حاضر دیپلماسی را در اولویت قرار داده است.

این مقام آمریکایی گفت: با اینهمه وضعیت سیال است و در صورت لزوم، حملات ممکن است از سر گرفته شود. فرمانده ناو هواپیمابر «لینکلن» به خدمه خود دستور داده است که وضعیت آمادگی خود را حفظ کنند.

یک استاد روابط بین‌الملل در این باره به الجزیره گفت که در ایالات متحده این باور وجود دارد که حمله زمینی تنها گزینه‌ای است که می‌تواند رژِیم ایران را از استفاده دلخواه از تنگه هرمز بازدارد.

در این میان روزنامه اسرائیل هیوم در مطلبی نوشت: برخلاف انتظار همگان، معلوم شد که در ایران هنوز نه «ساداتی» برای صلح وجود دارد و نه «روزولتی» برای توسعه اقتصادی. طبق معمول، تندروها پیروز شدند. آن‌ها گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی و اسرائیلی درباره پیروزی عظیم و تاریخی خود را با ولع بلعیدند، با تکبر رفتار کردند و باقی ماجرا خودبه‌خود رقم خورد. تحریم‌ها پیش از آنکه حتی یک بشکه نفت ایران به مقصد برسد، بازگشتند.

این روزنامه نوشت: البته، نیازی نیست که سخنان رئیس‌جمهور ترامپ درباره «پایان تفاهم‌نامه» بیش از حد جدی گرفته شود؛ درست همان‌طور که نیازی نبود اظهارات ماه گذشته او درباره صلح با تهران را بیش از حد جدی تلقی کرد. با فروکش کردن غبار وقایع ماه‌های اخیر، وضعیت کاملاً روشن است: توافقی که منجر به برچیده شدن برنامه هسته‌ای شود در کار نخواهد بود، بازگشت جنگ با تمام قوا نیز بسیار بعید است، و ممکن است اسرائیل به شکلی عجیب و غیرمعمول به سناریوی مطلوب خود دست یابد: نه جنگ و نه توافق؛ بلکه تنها تداوم تحریم‌ها و محاصره‌ای که اقتصاد ایران را به آرامی، اما به‌طور قطع، به فروپاشی می‌کشاند. مقامات ارشد امنیتی متقاعد شده‌اند که اگر ایالات متحده بر این رویکرد پافشاری کند، این وضعیت تا پایان سال ۲۰۲۶ — یا شاید چند ماه پس از آن — به فروپاشی نظام حاکم بر ایران منجر خواهد شد.

تنها تردید موجود این است که ترامپ چه خواهد کرد. در دفتر نخست‌وزیر اسرائیل، در آستانه سفر هفته آینده به واشنگتن برخی نگرانند. در شرایط عادی، هرگونه دیدار با کاخ سفید — به‌ویژه با این رئیس‌جمهور — یک پیروزی تضمین‌شده محسوب می‌شود: در دست گرفتن نبض اخبار و ایجاد تصویری مطلوب در تنها عرصه‌ای که نتانیاهو در آن یکه‌تاز است، یعنی دیپلماسی.

هواپیمای «بال صهیون» (Wing of Zion) — که همتای اسرائیلی هواپیمای اختصاصی رئیس‌جمهور آمریکا (Air Force One) است — ممکن است در بحبوحه وزش بادهای جنگ پرواز کند و در واشنگتنی فرود آید که دوباره بحث تغییر رژیم در ایران را در کانون توجه قرار داده است.