
وال استریت ژورنال در مورد دادههای حمل و نقل گزارش میدهد: ایران برای حمل نفت و سایر کالاهایی که بخش عمدهای از درآمد آن را تشکیل میدهند، با مشکل مواجه است. هیچ مدرکی مبنی بر نقض تحریم توسط محمولههای نفتی ایران و رسیدن آنها به چین یا سایر مشتریان وجود ندارد.
در همین حال ارزش پول ملی ایران به پایینترین حد خود رسید. خبرگزاری ایسنا گزارش داد که ارزش پول ملی ایران به پایینترین حد خود یعنی ۱.۸ میلیون ریال در برابر دلار آمریکا رسیده است.
وال استریت ژورنال نوشت: ایرانیان درد را احساس میکنند، در حالی که اقتصادشان در مارپیچ مرگ فرو میرود. این جنگ هزینه سنگینی بر اقتصاد ایران تحمیل کرده است: بیش از یک میلیون نفر بیکار شدهاند، قیمت مواد غذایی به شدت افزایش یافته و قطعی طولانی مدت اینترنت که به کسب و کارهای آنلاین آسیب رسانده است. سوال این است که رهبران حکومت ایران در تلاش برای مذاکره برای پایان مطلوب جنگ، حاضرند چه میزان درد و رنج بیشتری را تحمل کنند.
دیگر آقای مهربان نیستم، بهتر است زودتر سر عقل بیایند
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، با رد پیشنهاد اخیر تهران برای پایان دادن به جنگ، اعلام کرد که مقامات ایران «بهتر است هرچه زودتر سر عقل بیایند.»
او در شبکه اجتماعی تروث سوشال خود نوشت که مقامات ایران از پس مدیریت امور خود برنمیآید و نمیتوانند خودشان را جمعوجور کنند. من هم دیگر آقای مهربان نیستم، بهتر است زودتر سر عقل بیایند...
اخراج کارکنان، تورم شدید و سفرههای خالی
این در حالیست که در روزهای اخیر، پیامهای رسیده از مخاطبان ایراناینترنشنال حاکی از آن است که وضعیت اقتصادی در ایران با شتابی نگرانکننده رو به وخامت میرود.
مشکلات جدی معیشتی، از جمله تورم افسارگسیخته، افزایش چشمگیر قیمت کالاهای اساسی، کمبود دارو و موج گسترده اخراج کارکنان، فشار سنگینی بر زندگی روزمره مردم وارد آورده است.
تداوم قطع اینترنت و از میان رفتن شغلهای آنلاین، از جمله فروش اینترنتی و فعالیت فریلنسرها، نیز بر وخامت اوضاع افزوده و فشار اقتصادی را دوچندان کرده است.
یک شهروند در پیام خود نوشت: «من پزشک هستم. هزینه داروها به حدی بالا رفته که بیمارها توانایی خرید داروها را ندارند. هر بسته داروی تشنج که قبل از عید ۵۰۰ هزار تومان بود، الان یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان شده که برای هر ماه، دو یا سه بسته باید مصرف کنند.»
در پیام دیگری آمده است: «پتروشیمی مرودشت کار میکردم. تعدیل نیرو کردند و الان دو ماه است بیکار هستم. مادر پیری دارم که شرمندهاش شدهام. مصرف خوراکمان را روزی یک وعده کردهایم. اجارهخانه هم ندادم. وضعیت خراب است.»