خروش انقلابی ملَی پس از سالها رخوت و پراکندگی نیروهای سیاسی اینک علیه رژیم ارتجاعی و ضد انسانی ولایت فقیه در حال اوج گرفتن است.

همت ملَی مردم پس از سالها بی رمقی و درماندگی و انشعابات نیروهای سیاسی در حال شعله ور شدن است تا رژیم اسلامی را از ریشه بسوزاند و از خاکستر آن نیز چیزی باقی نماند اما در عین حال عده ای با پرچم دروغین جمهوریخواهی مانع گسترش آن شده اند.

نیروهای سیاسی که در سال ۵۷ براحتی به زیر بیرق خمینی رفتند و بدرستی *پنجاه و هفتی* نام گرفته اند و ایران را نابود کردند اینک علیه قیام ملَی مردم برخاسته اند تا آماج ملَی مردم به کُرسی ننشیند!

کمونیست هایی که به مفهوم جمهوری خواهی بعنوان یک حرکت بورژوا دمکراتیک نه طبقاتی می نگریستند ،اینک پس از فروپاشی کمونیست جهانی و از بین رفتن ایده شکل گیری حکومت های دیکتاتوری پرولتاریا در زیر پرچم جمهوریخواهی گرد آمده اند تا مانع پیروزی انقلاب ملَی مردم ایران گردند.

افرادی مانند اکبر کرمی اصلاح طلب از فعالین جنبش سبز میر حسین موسوی که کاملا خاموش شده و اینک ساکن امریکاست و کسانی دیگر با استفاده از امکانات فضای مجازی و اینترنتی به پخش مصاحبه های بی شمار علیه انقلاب ملَی مردم بر خاسته اند.

افراد شناخته شده ای مانند حسن شریعتمداری و امثالهم که سالهای طولانی با جریانات اصلاح طلب چپ لیبرال نشست و برخاست داشته اند و همایش و اتحاد جمهوری خواهی آنان در سال ۲۰۰۳ بجایی به جزء شکست و بن بست نرسیده است ،اینک مشغول به خرابکاری علیه جنبش ملَی مردم که در کف خیابانها در حال مبارزه علیه جمهوری اسلامی هستند،برخاسته اند.

کسانیکه سالهای طولانی با بحث ها ، مقالات و برگزاری کنفرانس های بی حاصل منتهی شده و به هیچ دستاوردی دست نیافته اند،درحال حاضر بطور شبانه روزی در تلاشند که انقلاب ملَی متوقف گردد تا نظر اصلاح طلبانه آنها که نه سرنگونی رژیم بلکه حفظ نظام با ذره ای اصلاحات برتری یابد.

همه این افراد یاد شده با تردید آفرینی در مباحثات و تبلیغات خود خواهان عدم گسترش تظاهرات مردم در خیابانها میشوند و بطور ارگانیگ به یآس آفرینی و نوامیدی و وحشت از شکل گیری استبداد نوین پس از سقوط نظام اسلامی مشغول می باشند.

افراد یاد شده به هیچ وجه از شور، شوق و جدَیت مردم در خیابانها به وجد نمی آیند چون مردم بدنبال برنامه های پوشالی آنها نرفته اند.

سازمان مجاهدین خلق که در آغاز انقلاب ملَی ،همه فریاد های مردم را *دست کاری و صدا گذاری شده* عنوان میکرد اینک خاموشی گرفته است. کمونیست های سابق که اینک به اصطلاح دمکرات لیبرال شده اند، و هیچگاه به نظام های جمهوری های پوشالی ممالک بلوک شرق که هیچ زمانی انتخابات آزاد برگزار نمی کردند و آنها هرگز اعتراض و انتقادی بدانها نداشتند، اینک زیر پرچم جمهوریخواهی که بو و طعم کمونیستی می دهد به مبارزه علیه انقلاب ملَی مردم برخاسته اند چون مردم آنها را بعنوان رهبر جبش فعلی برنگزیده اند!

اگر مردم بدنبال نظام پادشاهی پیرو انقلاب مشروطه باشند خود یک حق دمکراتیک می باشد که به لحاظ قانونی و عرفی باید به رسمیَت شناخته شود.

به لحاظ تاریخی نظام پادشاهی پهلوی قبل از فاجعه ۵۷ به پایان نرسیده بود بلکه به گفته دوستان و دشمنان شاه سابق می توانست با اصلاحاتی که شخص محمد رضاشاه نیز بدان اذعان داشت ادامه یابد امَا نظام سابق در سایه برخی توطئه های داخلی و بین المللی و فریب توده ها سرنگون گردید که با فروپاشی ایران مساوی گردید.

در ۲۲ بهمن ۵۷ مهندس بازرگان علیرغم اینکه به مقام نخست وزیری رسیده بود با صداقت کامل گفت:

*باران می خواستیم امَا سیل آمد*
او در جای دیگر پس از چند ماه گفته بود:
*سه سه بار غلط کردیم انقلاب کردیم*

بسیاری از فعالان انقلاب یا فاجعه ۵۷ بدرستی اقرار کرده اند که انقلاب ۵۷ یک اشتباه تاریخی بود.

اینک مردم بدنبال همان نظم ،امنیَت و پیشرفت و سعادت گذشته هستند تا در جهان مانند بقیه ملتهای پیشرفته سربلند زندگی کنند.

از نسل ۵۷ فقط پانزده درصد در قید حیاتند،اما نسل جوان کنونی از گفته ها،گزارش و فیلم ها دریافته است که *نظام سابق اگر بهشت نبود اما جهنم هم نبود* و اگر رژیم سابق ادامه می یافت آنها میتوانستند در وضعیت دیگر و بسیار پیشرفته قرار داشته باشند.

مردم به ستوه آمده از استبداد رژیم اسلامی با بی اعتنایی به همه این تبلیغات مسموم، مصمم به سرنگونی رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی میباشند و در چشم انداز خود،کشور و دولت موقَت با اتکاء به قانون اساسی مشروطه که مورد توافق همگان میباشد اداره خواهد گردید و پس از آن با برگزاری انتخابات کاملا دمکراتیک و آزاد ،نظام آتی ایران را تعیین خواهد شد.