به نوشته روزنامه انگلیسی گاردین، رژیم ایران تلاش دارد با فعال‌سازی کانال‌های دیپلماتیک خود در اروپا و با استفاده از شکاف میان آمریکا و برخی کشورهای اروپایی بر دولت ترامپ برای عقب‌نشینی در جنگ فشار وارد کند.

اما بر اساس گزارش‌های امروز از جمله گزارش خبرگزاری رویترز، وضعیت در تنگه هرمز بسیار پرتنش است و بستن این گلوگاه راهبردی از سوی رژیم ایران، پیامدهای پیچیده و گاهی معکوس به همراه داشته است. چرا که قرار است این هفته نشستی برای بررسی اقدامات اقتصادی علیه تهران در صورت بسته ماندن تنگه هرمز برگزار شود. بریتانیا و فرانسه روز جمعه ریاست مشترک کنفرانس تنگه هرمز را بر عهده خواهند داشت.

رویترز به نقل از یک منبع آگاه خبر داد که این نشست که قرار است به ریاست فرانسه و بریتانیا برگزار شود، در مورد اقدامات اقتصادی علیه رژیم ایران در صورت بسته ماندن تنگه هرمز بحث خواهد کرد. ریاست جمهوری فرانسه اعلام کرد که امانوئل مکرون، رئیس جمهور و کی‌یر استارمر، نخست وزیر بریتانیا، روز جمعه ریاست مشترک یک کنفرانس ویدیویی را با کشورهایی که مایل به مشارکت در یک مأموریت دفاعی چندجانبه با هدف بازگرداندن آزادی دریانوردی در تنگه هرمز در صورت اجازه شرایط امنیتی هستند، بر عهده خواهند داشت.

این در حالیست که معاون رئیس جمهوری آمریکا به فاکس نیوز گفت: ایالات متحده در پی یک توافق دوجانبه، حملات هوایی و بمباران‌ها را متوقف ساخته اما رژیم ایران به تعهدات خود در قبال بازگشایی آبراه‌های بین‌المللی عمل نکرده است.

وی با اشاره به اینکه طرف ایرانی سعی داشته در طول مذاکرات «تیر دروازه را جابه‌جا کند»، گفت: انتظار داشتیم که رژیم ایران تنگه هرمز را به طور کامل و بدون قید و شرط بازگشایی کند. اگرچه گزارش‌هایی از افزایش تردد کشتی‌ها وجود دارد، اما ما هنوز به هدف نهایی یعنی بازگشایی کامل دست نیافته‌ایم.

جی‌دی ونس با لحنی هشدارآمیز خطاب به مقامات تهران افزود: اگر ایرانی‌ها به دنبال تروریسم اقتصادی و تهدید کشتیرانی جهانی هستند، باید بدانند که ما هم می‌توانیم همین بازی را انجام دهیم. در حال حاضر، هیچ کشتی‌ای که مقصدش بنادر ایران باشد یا از آنجا حرکت کند، از تور اطلاعاتی و عملیاتی ما عبور نخواهد کرد. ما با استفاده از برتری نظامی و اطلاعاتی خود، محاصره بنادر ایران را با قاطعیت ادامه می‌دهیم.

روزنامه انگلیسی تلگراف نیز در گزارشی نوشت: اکنون با آغاز آتش‌بس و سپس محاصره دریایی، به نظر می‌رسد مساله این است که کدام طرف می‌تواند مدت بیشتری دوام بیاورد. منطقی پشت این محاصره وجود دارد. اقتصاد ایران که پیش از جنگ هم آسیب‌دیده بود، اکنون در آستانه فروپاشی است. بمباران‌های آمریکا و اسرائیل نه‌تنها زیرساخت نظامی ایران را تضعیف کرده، بلکه بخش بزرگی از پایه صنعتی کشور را نیز ویران کرده است. بخش‌های وسیعی از صنایع فولاد و پتروشیمی به ویرانه تبدیل شده‌اند و صنایعی که برای بیش از ۲۰۰ هزار نفر اشتغال ایجاد کرده بودند، فلج شده‌اند. گفته می‌شود که از آغاز جنگ تاکنون دست‌کم یک میلیون نفر شغل خود را از دست داده‌اند.

ترامپ با فشار بر شاهرگ انرژی ایران که به عنوان ستون فقرات اقتصاد کشور، بیش از ۱۵ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد، امیدوار است روی ذهن مقامات حکومت ایران تاثیر بگذارد. جمهوری اسلامی با بستن تنگه هرمز، جهان را از نظر اقتصادی گروگان گرفته بود و اکنون واشنگتن در تلاش است از همان سلاح علیه تهران استفاده کند.

اما رژیم ایران نشان داده که طبق همان قواعد بازی نمی‌کند و حاضر است درد را تحمل کند و باور دارد که فارغ از هزینه‌ای که مردم ایران می‌پردازند، می‌تواند بیش از این هم تاب بیاورد. در نگاه تهران، زمان یک متحد است. به گمان آنها، با توجه به خطرهای سیاسی تداوم قیمت بالای بنزین برای جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای ماه نوامبر، این ترامپ است که زودتر خسته خواهد شد. با این حال ممکن است که برداشت دو طرف نسبت به هم نادرست باشد.

چراکه ترامپ آمادگی خود را برای ادامه این رویارویی فرسایشی بیش از انتظار رژیم ایران نشان می‌دهد. او روز یکشنبه هشدار داد که قیمت انرژی ممکن است تا ماه نوامبر بالا بماند و حتی باز هم بیشتر شود.

یک تحلیلگر جهانی انرژی در اندیشکده «شورای آتلانتیک» در این باره گفت: ایالات متحده در موقعیتی به‌ویژه مناسب برای چنین اقدامی قرار دارد. آمریکا [از نظر انرژی] به‌خوبی تامین است. ما مقدار زیادی از نفت لازم را خودمان تولید می‌کنیم و قرار نیست با کمبود مواجه شویم.