اورسولا فون‌ درلاین، رئیس کمیسیون اروپا، روز شنبه ۲۰ دی گفت که اروپا از اعتراضات گسترده مردم ایران کاملا حمایت می‌کند. بالاترین مقام سیاسی اتحادیه اروپا در پیامی در شبکه ایمس نوشت: «خیابان‌های تهران و شهرهای سراسر جهان طنین‌ انداز گام‌های زنان و مردان ایرانی است که خواهان آزادی هستند؛ آزادیِ بیان، آزادیِ تجمع، آزادیِ رفت‌وآمد و بالاتر از همه، آزادی برای زندگی کردن. اروپا کاملا در حمایت از آن‌ها می‌ایستیم.»

خانم فون‌ درلاین همچنین خواستار آزادی همه معترضان بازداشت‌شده و بازگرداندن کامل دسترسی به اینترنت در ایران شد و افزود: «ما به‌صراحت سرکوب خشونت‌آمیز این اعتراضات مشروع را محکوم می‌کنیم. عاملان این سرکوب در سوی نادرست تاریخ به یاد خواهند ماند.»

ماتئو رنزی، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا نیز در پیامی در حساب کاربری خود در ایکس از معترضان در ایران حمایت کرده و آن‌ها را «تاریخ‌ساز» خواندهاست.

آقای رنتسی نوشت: ادر همین ساعت‌ها، جوانان شجاع و خارق‌العاده‌ای در تهران و شهرهای دیگر وجود دارند که تاریخ‌ساز می‌شوند. درود بر همهٔ کسانی که با به‌خطر انداختن جان خود در برابر این رژیم هیولای دینی می‌جنگند. زنده باد جوانان ایران.»

اعتراض‌های ایران در رسانه‌های غربی؛

واشنگتن‌پست در مطلبی با تیتر حکومت ایران در چرخه‌ای مرگبار گرفتار شده است، تصویر تیره‌ای از آینده جمهوری اسلامی ترسیم می‌کند و حکومت ایران را نظامی می‌بیند که در چرخه‌ای فرساینده گرفتار شده است؛ چرخه‌ای که در آن سرکوب می‌تواند اعتراض‌ها را موقتا خاموش کند، اما نارضایتی‌های عمیق را از میان نمی‌برد و هر بار در شکلی تازه بازمی‌گرداند.

وال استریت ژورنال نیز با انتشار عکسی از شاهزاده رضا پهلوی نوشت: مردم ایران به فراخوان او پاسخ دادند. سرمقاله این روزنامه اعتراض‌های اخیر را نه صرفا واکنشی خودجوش، بلکه پاسخی گسترده به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی توصیف می‌کند و بر این باور است که حضور پرشمار معترضان، این فراخوان را از سطح یک پیام سیاسی به یک رویداد میدانی ارتقا داده است.

شورای سردبیری روزنامه در این سرمقاله به صحنه‌هایی اشاره می‌کند که از نظر آن نشان‌دهنده عبور اعتراض‌ها از خطوط پیشین است: حمله به مراکز حکومتی، آتش‌زدن نمادهای رسمی و درگیری مستقیم با نیروهای امنیتی در شهرهای مختلف.

اما یکی از نکات مهم این سرمقاله، پیوند دادن اعتراض‌های داخلی با سیاست خارجی آمریکاست. وال استریت ژورنال موضع پرزیدنت ترامپ را برجسته می‌کند و می‌نویسد تهدید او مبنی بر واکنش سخت در صورت کشتار گسترده، می‌تواند در محاسبات تهران نقش بازدارنده داشته باشد.

این روزنامه به صراحت از دولت آمریکا می‌خواهد که به حمایت عملی از معترضان بیندیشد؛ از جمله با تسهیل دسترسی به ارتباطات و به رسمیت شناختن یک چهره مشخص به عنوان نقطه تمرکز اپوزیسیون. در نگاه وال‌استریت ژورنال، اعتراض‌های ایران تنها یک بحران داخلی نیست، بلکه فرصتی است که می‌تواند به تغییر رژیم منجر شود و موازنه قدرت در منطقه را دگرگون کند.

سرمقاله روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت نیز لحن صریحی دارد و از تغییر رژیم به عنوان گزینه‌ای مطلوب سخن می‌گوید. این روزنامه می‌نویسد قطع ارتباطات خود نشان می‌دهد که حکومت با بحرانی جدی روبه‌روست و دیگر نمی‌تواند به راحتی افکار عمومی را مدیریت کند.

نکته برجسته این سرمقاله، مقایسه مستقیم اعتراض‌های اخیر با ماه‌های منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ است. به نوشته ایندیپندنت، گستره اعتراض‌ها و حضور گروه‌هایی که سیاسی محسوب نمی‌شدند، یادآور آن دوره است.

این روزنامه بحران اقتصادی و فرسایش طبقه متوسط را موتور اصلی نارضایتی می‌داند و می‌نویسد همین عامل باعث شده اعتراض‌ها از اقشار خاص فراتر برود. در این روایت، شکست‌ها و تحقیرهای امنیتی اخیر نیز به تضعیف هیبت حکومت کمک کرده و فضا را برای تصور تغییر بازتر کرده است.

ایل‌ریفورمیستا، رسانه ایتالیایی نیز که با موضع‌گیری‌های صریح و گاه جهت‌دار شناخته می‌شود، با لحنی تند و قاطع، اعتراض‌ها را نه مرحله‌ای از یک روند، بلکه نشانه «پایان راه» جمهوری اسلامی توصیف می‌کند و از فروپاشی «قریب‌الوقوع» سخن می‌گوید.