یکشنبه، 14 دی ماه 1404 = 04-01 2026
اگر رژیم سقوط کرد، خامنهای به کجا فرار کند؟! توئیت پرمعنای مقام انگلیسی
ونزوئلا یکی از اندک مقاصد بالقوهای بود که مقامات جمهوری اسلامی در صورت سقوط رژیم میتوانستند برای فرار از محاکمهها یا انتقامجوییهای احتمالی به آنجا بگریزند. اما اکنون که حکومت نیکلاس مادورو، از متحدان نزدیک تهران سقوط کرده است، مقامات حکومت ایران چه گزینههای دیگری در اختیار خواهند داشت؟
به گزارش «میدلایست فاروم»، بازداشت نیکلاس مادورو، رئیسجمهوری ونزوئلا تناقضی را برای تهران ایجاد کرده است. رهبران جمهوری اسلامی اکنون از سویی برای ماندن در قدرت مصممترند و از سوی دیگر با توجه به پیغام تهدیدآمیز رئیسجمهوری آمریکا، از بهکارگیری خشونت بیشتر میهراسند. آنها نمیتوانند فرض کنند شعارهای ترامپ توخالی است. بالاخره او با کنار زدن یکی از دشمنان، قاطعیت نشان داد. اما با همین کار، راه تبعید را هم برای رهبران جمهوری اسلامی دشوارتر کرد، چون ونزوئلا یکی از معدود مقصدهای بالقوهای بود که تعدادشان مدام کمتر میشد.
ترامپ بامداد جمعه، دوم ژانویه در شبکه اجتماعی «تروتسوشال» نوشت: «اگر ایران به معترضان مسالمتجو شلیک کند و آنها را به طرز وحشیانه به قتل برساند، چیزی که رسم و عادت آنهاست، ایالات متحده آمریکا برای نجات آنها (معترضان) وارد خواهد شد. ما در حالت آمادهباش کامل (مسلح و آماده) هستیم.»
ساعاتی بعد، کماندوهای آمریکایی نیکلاس مادورو را در کاراکاس بازداشت کردند. این تحولات ممکن است رهبر جمهوری اسلامی را در صدور فرمان حمله مرگبار به معترضان با تردید مواجه کند. چون هر بار که خامنهای روی مداخله نکردن ترامپ قمار کرده، باخته است.
جمهوری اسلامی در سال ۲۰۱۹ با فرض این که تعلل مقامات آمریکایی برای حمله نظامی ادامه خواهد داشت، اقدامات تهاجمی خود را در منطقه گسترش داد. اما نیروهای آمریکایی به فرمان ترامپ در سوم ژانویه ۲۰۲۰ با حمله پهپادی قاسم سلیمانی، فرمانده پیشین نیروی قدس سپاه را ترور کردند. سال گذشته نیز پس از آن که خامنهای در جریان مذاکرات هستهای صبر ترامپ را محک زد، رئیسجمهور آمریکا بمبافکنهای بی-۲ را برای بمباران تاسیسات هستهای او اعزام کرد.
اکنون ترامپ با ترسیم خط قرمز جدیدی برای جمهوری اسلامی، مقامات را تهدید کرده است که اگر به معترضان شلیک کنند و آنها را بکشند، ایالات متحده برای نجات معترضان ایرانی اقدام خواهد کرد. با این وجود، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به معترضان شلیک کرده و چندین نفر را کشتهاند، هرچند تعداد کشتهشدگان با اعتراضات سالهای گذشته فاصله دارد.
به گزارش «میدلایست فاروم»، خامنهای باید محاسبه کند چه حدی برای ترامپ «زیادهروی» محسوب میشود، اما نمایش قاطعیت آمریکا در ونزوئلا باید خامنهای را محتاطتر کند تا بختش را بیش از حد نیاز نیازماید.
مقامهای حکومت ایران طرحهای اضطراری در صورت فروپاشی رژیم را علنا تایید نمیکنند، اما پس از زمینگیر شدن حزبالله، فروپاشی رژیم بشار اسد، رئیسجمهوری سوریه و نشان دادن این واقعیت از سوی اسرائیل که میتواند به قلب رژیم ضربه بزند، احتمالا مقامهای مختلف در حال فکر کردن به مقصدهای تبعید هستند.
تام توگنهات، نماینده حزب محافظهکار در پارلمان و معاون وزیر کشور دولت پیشین بریتانیا شامگاه شنبه با انتشار پیامی به زبان فارسی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
از میان مقام های ارشد جمهوری اسلامی، چند نفر همین حالا برای تضمین امنیت پس از سقوط با سرویس های اطلاعاتی خارجی در تماس اند و اطلاعات محرمانه رد و بدل می کنند؟ وقتی می دانند بسیاری از نزدیکان رژیم مخفیانه برای فرار آماده می شوند، در رأس نظام سوءظن و بی اعتمادی بالا می گیرد. اما این بدگمانی نجاتشان نمی دهد، چون خیلی از همین سران خودشان هم در خفا دنبال همان راه فرارند...
English SummaryFollowing the fall of Nicolás Maduro's government, which was a potential refuge for Iranian officials facing prosecution, the Islamic Republic now faces new uncertainties. The arrest of Maduro has created complications for Tehran, as leaders grow more determined to maintain power while also fearing U.S. President Trump's threats against violent repression of protesters.
Trump stated that the U.S. would intervene if Iran harmed peaceful demonstrators, a clear warning that complicates the Iranian leadership’s calculations. Historical context reveals that past assumptions regarding U.S. inaction have backfired on Tehran, especially when American military action has directly targeted key figures like Qassem Soleimani.
Now, Iranian officials are reassessing their options for exile, especially as recent events highlight their vulnerability. While not confirming emergency plans publicly, there's suspicion among Iranian leaders as more regime associates secretly prepare for potential escape, creating an environment of distrust and anxiety within the ruling circles.
