
ترامپ در گفتوگویی با شبکه سیانبیسی در حاشیه نشست اقتصادی در داووس گفت: «امیدواریم نیازی به اقدامات بیشتر [در مورد ایران] نباشد. آنها در خیابانها بیرحمانه و بیهدف به مردم شلیک میکردند.» او اما انجام اقداماتی تازه را منتفی ندانست.
رئیسجمهوری آمریکا بار دیگر تکرار کرد که جمهوری اسلامی قصد اعدام ۸۳۷ نفر پس از اعتراضات را داشت، اما او مانع از آن شده است. او افزود: «به آنها گفتم نمیتوانید این کار را بکنید.»
ترامپ مانند گذشته تصریح کرد که جمهوری اسلامی باید از ادامه تلاش برای دستیابی به سلاح هستهای دست بردارد و اگر به تلاشها ادامه دهد، اقدامهای احتمالی در آینده منتفی نخواهد بود. او گفت: «آنها مدتها پیش میتوانستند سلاح هستهای داشته باشند، اما به آنها ضربه زدیم. آنها باید موضوع هستهای را تمام کنند.»
در همین حال رضا طالبی، روزنامهنگار، به ایراناینترنشنال گفت در برابر نقش ایالات متحده و احتمال حمله نظامی، ممکن است جمهوری اسلامی به دنبال تحویل دادن خامنهای باشد.
این در حالیست که قطع دسترسی به اینترنت و خاموشی دیجیتال نیز که از دو هفته پیش کلید خورد برخلاف وعده معاون وزارت ارتباطات همچنان ادامه دارد و زمانی مشخص برای رفع آن اعلام نشده است.
مقاله مقام حکومتی در سایه قطع اینترنت منتشر شد
نتبلاکس، وبسایتی که دسترسی جهانی به اینترنت را رصد میکند با انتشار پستی در شبکههای اجتماعی اعلام کرد که در اعتراض به انتشار مقاله عباس عراقچی، وزیر خارجه رژیم ایران نامهای به تیم تحریریه والاستریت ژورنال نوشته و خواستار توضیح درباره نحوه ارسال مقاله از سوی این مقام حکومتی شده است.
این سایت نظارتی در ابتدای پست خود ضمن اشاره به انتشار مقاله یک مقام حکومت ایران که دیدگاه رسمی جمهوری اسلامی را بازتاب میدهد، خطاب به مسئولان رسانه آمریکایی والاستریت ژورنال یادآور شده است که مردم ایران بهدلیل قطعی کامل اینترنت از بیان دیدگاههای مخالف محروم ماندهاند.
نتبلاکس در ادامه تأکید میکند که قطع اینترنت صدای مخالفان ایرانی را خاموش کرده و انتشار چنین مقالاتی بدون امکان پاسخگویی عمومی، ناعادلانه است.
آرامش پیش از طوفانی بزرگتر
ایران در آستانه یک تغییر تاریخی است: حکومت احتمالا فرو خواهد پاشید، اما دموکراسی هنوز یک هدف دور از دسترس است؛ روایت سیامک نمازی، از درون نظام، پرده از ساختار قدرت و چالشهای پیش روی مردم برمیدارد.
سیامک نمازی، استراتژیست و مشاور ارشد سابق است که نام او با یکی از طولانیترین دوران زندانی شدن اتباع دوتابعیتی در ایران گره خورده است. او بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ (حدود ۸ سال) در اوین زندانی بود. آقای نمازی در این تحلیل، از تجربیات دستاول خود در گفتگو با مقامات، بازرگانان و خودیهای حکومت در دوران حبس استفاده کرده تا نگاهی «از درون» به ساختار قدرت ارائه دهد.
این مقاله در وبسایت شخصی او و وبسایتهای تحلیل سیاست خارجی منتشر شده و بازتابدهنده دیدگاه او درباره دوران پساخامنهای و وضعیت فعلی ایران است.
سیامک نمازی روایت خود را با توصیف صحنههای خونین هفتههای اخیر در ایران آغاز میکند؛ روزهایی که به گفته او، بار دیگر نشان داد «بیکفایتی حکومت در حکمرانی، تنها با مهارتش در سرکوب و کشتار جمعی برابری میکند.»
میراثی از خون و بنبست حکمرانی
او معتقد است که استراتژی بقای جمهوری اسلامی اکنون در سادهترین و وحشیانهترین شکل خود عیان شده است: کشتن تعداد زیادی از مردم در کوتاهترین زمان ممکن برای ایجاد وحشتی که بقیه را به تسلیم وادارد.
آقای نمازی با اشاره به آمارهای تکاندهندهای که از کشتهشدن هزاران نفر حکایت دارد، توضیح میدهد که چگونه حکومت حتی از جنازهها هم درآمد کسب میکند و با «وقاحت تمام»، از خانوادهها «حق تیر» مطالبه میکند. با این حال، او تاکید دارد که اگرچه خیابانها با زور اسلحه ساکت شدهاند، اما این سکوت نشاندهنده بازگشت به ثبات نیست، بلکه آرامش پیش از طوفانی بزرگتر است.
تحویل دادن موشعلی پیشنهاد خود سران نظام بود از جمله عباس عراقچی ولی این تنها موشعلی نیست که کشتار عظیم دی ماه را صادر کرد و آنها که امروز به دنبال تحویل دادن موشعلی هستند خودشان هم در این کشتار دست داشتند و آن را انجام دادند پس من بخوبی متوجه هستم که چرا آمریکایی ها و ترامپ در شک و تردید هستند که آیا تحویل موشعلی کافی است یا اینکه مشکلات منطقه تنها با رفتن موشعلی حل نخواهد شد
عراقچی و دوستانش اگر در ایران باقی بمانند نه اسرائیل و نه آمریکا یک روز خوش به خود نخواهند دید پس ورود عظیم سلاهای جنگی و ناو هواپیمابر و هواپیماهای بمب افکن بی 1 و بی 2 و اف 15 و بخصوص هواپیماهای استراتژیک جنگ زمینی به نام « ای 10 » معروف به «تیربار» نشانگر خواست آمریکا از رویارویی نهایی با نظام موشعلی است که بزودی با سیل عظیم ایرانیان به سرنگونی نظام منجر خواهد شد