تحریم‌های جدید آمریکا صرفاً آزمونی برای سنجش تاب‌آوری اقتصاد ایران در شرایط فشار نیست؛ بلکه پرسشی گسترده‌تر را نیز درباره مسیر تقابل میان واشنگتن و تهران پیش می‌کشد: آیا این تحریم‌ها در تغییر محاسبات تهران موفق خواهند بود؟ یا آنکه هر دو طرف را به سوی حنگی دیگر سوق خواهند داد؟

نشریه «آتلانتیک» نوشت: مناقشه ایالات متحده با ایران وارد مرحله جدیدی شده است؛ چرا که نه قدرت نظامی و نه دیپلماسی، هیچ‌کدام به گرفتن امتیازات قاطع از تهران موفق نبوده‌اند. در همین حال، هزینه‌های این مناقشه شروع به تأثیرگذاری بر اقتصاد آمریکا، ذخایر نظامی و محاسبات انتخاباتی کرده است.

این نشریه خاطرنشان می‌کند که پس از ماه‌ها تنش و خصومت، رئیس‌جمهور آمریکا، رویکرد اعمال فشار اقتصادی را — که ماهیتی بالقوه بلندمدت دارد — در پیش گرفته است؛ با این امید که رهبری رژیم ایران را به بازگشت به میز مذاکره وادارد.

اما ناظران میگویند در حالی که واشنگتن برای تحت فشار شدید قرار دادن رژیم ایران (و فلج کردن آن) بر تحریم‌ها حساب باز کرده است، پرسشی اساسی‌تر مطرح می‌شود: آیا این تحریم‌ها نشان‌دهنده راهبردی جدید هستند، یا صرفاً تلاشی برای منحرف کردن توجه رأی‌دهندگان آمریکایی از مسئله جنگ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای؟

تحلیل‌های چهار کارشناس نشان می‌دهد که اگرچه این تحریم‌ها ممکن است هزینه تجارت با ایران را افزایش داده و فشار بر پول ملی و اقتصاد این کشور را تشدید کنند، اما به تنهایی تضمین‌کننده تغییری در رفتار تهران نیستند.

آمادگی ناو «تئودور روزولت» برای اعزام به خاورمیانه

نیروی دریایی ایالات متحده از زمان آغاز جنگ علیه رژیم ایران در ۲۸ فوریه، حضور ناوهای هواپیمابر خود را در دریای عرب حفظ کرده و ضمن انجام حملات هوایی، متعاقباً محاصره دریایی تهران را اعمال کرده است.

در بحبوحه تنش‌های جاری میان ایالات متحده و رژیم ایران، گروه ضربت ناو هواپیمابر به رهبری «یو‌اس‌اس تئودور روزولت» (USS Theodore Roosevelt) در حال آماده‌سازی برای اعزامی بیش از هفت‌ماهه به خاورمیانه است.

به گزارش «مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده»، انتظار می‌رود این ناو هواپیمابر به همراه شناورهای اسکورت و «بال هوایی ۱۱» (Carrier Air Wing 11) که بر عرشه آن مستقر است، طی هفته‌های آتی «سن‌دیگو» را به مقصد منطقه عملیاتی «فرماندهی مرکزی ایالات متحده» (سنتکام) ترک کنند. آن‌ها جایگزین ناو «یو‌اس‌اس جورج واشنگتن» خواهند شد که هفته گذشته وارد منطقه عملیاتی «ناوگان پنجم ایالات متحده» شده است.

جان پریمن، از درجه‌داران ارشد نیروی دریایی ایالات متحده، اظهار داشت که ملوانان ناو «تئودور روزولت» درک می‌کنند که مدت این مأموریت طولانی‌تر از حد معمول خواهد بود و افزود: «آن‌ها می‌دانند که بیش از هفت ماه در آنجا حضور خواهند داشت؛ فرمانده‌شان بازه زمانی هشت‌ماهه‌ای را برای برنامه‌ریزی متناسب با آن، به آن‌ها اعلام کرده است.»

دریابان داریل کادل، از فرماندهان ارشد عملیات نیروی دریایی آمریکا، گفت که ترجیح می‌دهد مدت مأموریت‌ها حدود هفت ماه باشد و افزود: «من به‌طور کلی طرفدار تمدید مدت مأموریت نیستم — و به‌شدت با آن مخالفم — اما دشمن نیز در این مورد نقش و تأثیر خود را دارد.»