
انتخابات میاندورهای سوم نوامبر شامل تعیین تکلیف تمام کرسیهای مجلس نمایندگان، انتخاب ۳۵ عضو سنا و برگزیدن فرمانداران چندین ایالت است. در همین حال، توجهها به ایالتهای کلیدیِ «چرخشی» (مردد) معطوف شده است؛ ایالتهایی که نتایج آنها میتواند تعیینکننده کنترل بر هر دو مجلس کنگره باشد.
باراک اوباما، رئیس جمهور سابق ایالات متحده، تلاشهای خود را برای حمایت از نامزدهای دموکرات در اوهایو و میشیگان تشدید میکند، در حالی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور، آماده میشود تا حضور جمهوریخواهان را در هر دو ایالت تقویت کند. این در حالی است که انتخابات میاندورهای - که قرار است در ۳ نوامبر برگزار شود - نزدیک میشود؛ این انتخابات، توازن قدرت در کنگره را برای دو سال پایانی دوره ترامپ تعیین خواهد کرد.
به گفته ناظران آمریکایی، هر دو ایالت از اهمیت انتخاباتی قابل توجهی برخوردارند و رقابتهای تنگاتنگی برای چندین کرسی دارند. هر دو حزب در تلاشند تا رأیدهندگان را برای کسب پیروزی در رقابتهایی که میتوانند با اختلاف کم تعیین شوند، بسیج کنند.
اوباما در کلیولند (ایالت اوهایو) شهری که از نظر تاریخی یکی از پایگاههای مهم آرای دموکراتها بوده، توجه عمومی قابلتوجهی را به خود جلب کرده است. او خاطرنشان کرد که نتایج نظرسنجیها، هم برای رقابتهای مجلس سنا و هم برای انتخابات فرمانداری، همچنان بسیار نزدیک به هم است.
برخی نظرسنجیها نشان میدهند که فاصله میان نامزدهای رقابتکننده برای کرسی مجلس سنا، از ۴ درصد فراتر نمیرود؛ رقمی که در محدوده «خطای آماری» قرار میگیرد. این مسئله دموکراتها را بر آن داشته است تا بر افزایش مشارکت رأیدهندگان تمرکز کنند، بهویژه در میان گروههایی که در انتخاباتهای پیشین حضور پررنگی نداشتند.
مسائلی همچون تعطیلی کارخانهها و بیکاری در این منطقه، دغدغهای سنگین برای رأیدهندگان ایجاد کرده است؛ موضوعی که باعث میشود بسیج آرا به عاملی تعیینکننده در مشخص شدن نتیجه نهایی تبدیل شود.
میشیگان: نبردی برای تصاحب کرسی مجلس سنا
بنا به گزارشها، اوباما عازم دیترویت است تا از «عبدالسید»، نامزد دموکرات، حمایت کند؛ کسی که برای به دست آوردن کرسی مجلس سنا با «مایک راجرز»، نامزد جمهوریخواه، رقابت میکند. این رقابت بسیار فشرده توصیف شده و نظرسنجیها نشان میدهند که نامزدها شانهبهشانه یکدیگر پیش میروند.
طبق برخی نظرسنجیها، سهم آراء راجرز ۴۶.۵ درصد و سهم آراء عبدالسید ۴۷.۶ درصد برآورد شده است؛ وی تأکید کرد که با وجود این ارقام، پیشبینی قطعی نتیجه امکانپذیر نیست. او افزود که رأیدهندگان جوانتر بیشتر متمایل به عبدالسید هستند، در حالی که راجرز از حمایت قویتری در میان رأیدهندگان مسنتر برخوردار است. وی همچنین به اهمیت آرای اقلیتها — از جمله آمریکاییهای عربتبار — در تعیین مسیر این رقابت اشاره کرد.
ترامپ این انتخابات را «مهمترین» انتخابات و «لحظهای سرنوشتساز» توصیف کرده است. ترامپ در پی آن است که اطمینان حاصل کند برنامههای داخلیاش بدون کارشکنی دموکراتها، قابلیت اجرایی پیدا کنند.
ترامپ از دست دادن مجلس نمایندگان توسط جمهوریخواهان در دوره اول ریاستجمهوریاش را به یاد دارد؛ دورهای که دموکراتها دو بار تلاش کردند او را استیضاح کنند، اما هر دو بار با تبرئه او در سنا — که تحت کنترل جمهوریخواهان بود — به پایان رسید. از دست دادن دوباره مجلس نمایندگان میتواند زمینه را برای رویارویی قانونگذاری جدیدی با دولت فراهم کند.
اقتصاد و مهاجرت؛ مهمترین دغدغههای رأیدهندگان
بر اساس نظرسنجی «مرکز تحقیقات پیو» (Pew Research Center) ، ۸۵ درصد از شرکتکنندگان، اقتصاد را یکی از مهمترین مسائل مورد توجه رأیدهندگان آمریکایی دانستهاند. در همین حال، ۶۴ درصد نسبت به احتمال وقوع جنگ با ایران و مسائل مربوط به سیاست خارجی ابراز نگرانی کردهاند و ۵۹ درصد نیز به مسائل مرزی و مهاجرت اشاره داشتهاند.
در خصوص رأیگیری زودهنگام، لوئیس نلسون — کارشناس نظرسنجی و تحلیلگر انتخابات آمریکا خاطرنشان کرد که بیش از ۲۰ میلیون رأیدهنده پیش از روز انتخابات آرای خود را به صندوق انداختهاند؛ در این میان، دموکراتها اشتیاق بیشتری برای شرکت در رأیگیری زودهنگام و رأیدهی پستی از خود نشان دادهاند.
با این حال، او هشدار داد که نباید این میزان مشارکت را نشانهای قطعی برای نتیجه نهایی دانست؛ چرا که در انتخاباتهای گذشته نیز دموکراتها شاهد مشارکت گستردهای بودند، اما در نهایت به نتایج دلخواه خود دست نیافتند.
نلسون افزود که نظرسنجیهای مورد اشاره او، احتمال کسب دستاوردهای چشمگیر برای دموکراتها را نشان میدهند—که در صورت تحقق این پیشبینیها، میتواند به شکل یک «موج انتخاباتی» نمود پیدا کند—هرچند او خاطرنشان کرد که نظرسنجیها در انتخاباتهای گذشته همواره دقیق نبودهاند.
در حالی که اوباما برای حمایت از نامزدهای دموکرات تلاش میکند و ترامپ نیز در تکاپوی تقویت جایگاه جمهوریخواهان است، ایالتهای اوهایو و میشیگان همچنان میدانهای نبرد کلیدی در انتخاباتی محسوب میشوند که میتواند تعیینکننده باشد: آیا رئیسجمهور قادر خواهد بود به پیشبرد برنامههای خود ادامه دهد، یا اینکه در کنگره با اکثریتی از سوی مخالفان مواجه خواهد شد؟