شبکه خبری الجزیره گفت: در بحبوحه اوج‌گیری تنش‌ها میان ایالات متحده و رژیم ایران، رهبران جهان راهی نیویورک می‌شوند. این گزارش ویژه از نیویورک — که اکنون کانون حضور اکثر رهبران جهان است — هم‌زمان با آغاز هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل در روز سه شنبه ارسال می‌شود.

این نشست در شرایطی استثنایی و در میانه تشدید تنش‌ها در خاورمیانه — به‌ویژه میان ایالات متحده و رژیم ایران — برگزار می‌شود؛ وضعیتی که با اظهارات تند و تقابلیِ طرفین همراه بوده است. امری که این احتمال را تقویت می‌کند که مجمع عمومی به عرصه‌ای تازه برای رویارویی میان واشنگتن و تهران بدل شود.

در این میان تهدیدهای تهران مبنی بر واکنش قاطع به هرگونه تشدید تنش از سوی ایالات متحده شدت گرفته است؛ در مقابل، آمریکا نیز با اعمال ممنوعیت جهانی برای شرکت‌های هواپیمایی ایران — که از روز چهارشنبه، اجرایی می‌شود — در حال تشدید فشارهای حداکثری است.

نپرسید این جنگ چگونه پایان می‌یابد؛ بپرسید چطور تشدید می شود!

سایت داخلی عصر ایران: وبگاه اندیشکده آتلانتیک آمریکا در مقاله ای به قلم " الیوت کوهن" استاد دانشگاه "جانز هاپکینز" نوشت: پرسیدن اینکه جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران چگونه پایان می یابد سوال نادرستی است و پرسش بهتر این است که چطور این جنگ رو به تشدید خواهد رفت.

در مورد جنگ با ایران، نباید این مناقشه را صرفا جنگی مستقل و جداگانه دانست، بلکه باید آن را جدیدترین کارزار از جنگی تلقی کرد که از زمان انقلاب 1979 ایران در جریان بوده است؛ جنگی که عمدتا با روش‌های پنهان، درگیری‌های دریایی و حملات ضربتی پیش رفته است.

آغاز "عملیات چکش نیمه‌شب (Midnight Hammer) در سال 2025 — که طی آن ایالات متحده تاسیسات هسته‌ای ایران را هدف قرار داد — نقطه عطفی و آغازگر مرحله‌ای تازه بود. این جنگ از سوی ایالات متحده، اسرائیل و بیشتر پادشاهی‌های سنی‌مذهب خلیج فارس علیه نظامی در جریان است که ایدئولوژی ضدغربیِ سازش‌ناپذیر و نفرتی نابودگرانه نسبت به اسرائیل را با تمایل به احیای نفوذ امپراتوری کهن ایران در هم آمیخته است.

مهم‌ترین واقعیت‌های این مناقشه، ریشه‌های عمیق تاریخی و مذهبی آن و همچنین فقدانِ عملا کاملِ هرگونه امکان برای آشتی واقعی یا برقراری صلحی پایدار است؛ هرچند آتش‌بس‌ها و وقفه‌هایی در خشونت رخ داده و باز هم رخ خواهد داد.

این جنگ تا زمانی که جمهوری اسلامی ایران فرو نپاشد یا دستخوش تحولی نشود، پایان نخواهد یافت؛ هیچ‌یک از این دو سرنوشت قابل پیش‌بینی نیست و ممکن است هیچ‌کدام در ماه‌ها یا سال‌های پیشِ رو رخ ندهد. و اگر هر یک از آن‌ها به وقوع بپیوندد، احتمالا غافلگیرکننده خواهد بود.

با این حال، این ارزیابیِ بدبینانه تنها بخشی از ماجراست. ماهیتِ جنگیدن، بسیاری چیزها را دگرگون می‌کند؛ گویی صفحه شطرنج به هوا پرتاب می‌شود و وقتی دوباره بر زمین می‌نشیند، مهره‌ها در جایگاه‌های متفاوتی قرار گرفته‌اند و حتی ممکن است قواعد بازی نیز تغییر کرده باشد.

حمله حماس به اسرائیل در 7 اکتبر 2023، با چندین موج بزرگ خشونت همراه بود. ضدحمله کوبنده اسرائیل علیه حزب‌الله در سپتامبر 2024 و فروپاشی متعاقبِ متحدِ سوریِ ایران، دو رکن حیاتی از سیستم راهبردی ایران را درهم‌شکست؛ حوثی‌های یمن به اسرائیل حمله کردند و اسرائیل نیز با انجام نخستین حملات گسترده به صنعا و بنادر یمن، به آن پاسخ داد؛

ایران از آوریل 2024، نخستین حملات موشکی مستقیم و گسترده خود را علیه اسرائیل آغاز کرد؛ سپس در ژوئن 2025، بمباران ایران توسط اسرائیل و آمریکا رخ داد که پس از آن، حملات بسیار وسیع‌ترِ "عملیات خشم حماسی" در فوریه 2026 به وقوع پیوست.

تمامی این رویدادها، از جمله تلاش تهران برای مسدود کردن تنگه هرمز و اکنون تلاش حوثی‌ها برای انجام اقدامی مشابه در تنگه باب‌المندب، مصادیقی از گسترش بی‌سابقه خشونت در جنگ علیه ایران بوده‌اند.

مجموع این تحولات نشان می‌دهد که اگرچه این جنگِ گسترده و پیچیده احتمالا ادامه خواهد یافت، اما هیچ امیدی به بازگشت به وضعیت پیشین وجود ندارد و هرگونه ترتیبات احتمالی، ناپایدار خواهد بود. ماهیت این جنگ به‌طور برگشت‌ناپذیری تغییر کرده است.