هواپیمای E-11A نیروی هوایی ایالات متحده، یک هواپیمای اصلاح‌شده و تخصصی است که به عنوان گره ارتباطات هوابرد میدان نبرد (BACN) عمل می‌کند و "وای‌فای در آسمان" را برای برقراری ارتباط صوتی و داده‌ای بین واحدهای هوایی و زمینی فراهم می‌کند. از اواخر سال 2025، نیروی هوایی ایالات متحده ناوگان رو به رشدی از این هواپیماهای ارتفاع بالا و با استقامت پروازی بالا را در اختیار دارد، که عمدتاً برای غلبه بر موانع ارتباطی در زمین‌های ناهموار است.

هواپیمای E-11A که در سایه‌های پنهان‌کاری پنهان شده است، شاید حیاتی‌ترین پلتفرم رله و دروازه در نظم نبرد نیروی هوایی ایالات متحده باشد. یکی از ناشناخته‌ترین و در عین حال مهم‌ترین پلتفرم‌ها در موجودی نیروی هوایی ایالات متحده (USAF) با نام E-11A شناخته می‌شود. این یکی از دو بدنه هواپیما است که برای خدمت به عنوان گره ارتباطات هوابرد میدان نبرد - یا BACN - اصلاح شده است.

این سامانه که به عنوان «وای‌فای در آسمان» توصیف می‌شود، در آسمان افغانستان، جایی که به صورت 24 ساعته و 7 روز هفته فعالیت می‌کرد، به یک دارایی ارزشمند تبدیل شد.

رله و دروازه داده هوایی BACN امکان تبادل اطلاعات در لحظه بین رادیوهای غیرمشابه یا ناسازگار و سیستم‌های پیوند داده تاکتیکی را فراهم می‌کند. این سیستم همچنین برد پیوندهای داده را گسترش می‌دهد و امکان ترجمه و اشتراک‌گذاری اطلاعات را در سراسر صحنه عملیات فراهم می‌کند. در واقع، BACN به سربازی که از یک رادیوی فرکانس پایین روی زمین استفاده می‌کند، اجازه می‌دهد تا با یک هواپیمای نیروی هوایی ایالات متحده که با یک رادیوی فرکانس فوق بالا کار می‌کند، ارتباط برقرار کند.

همانطور که مدیر سابق عملیات اسکادران رزمی الکترونیکی اعزامی ۴۳۰ (EECS) اشاره کرد: «بنابراین هواپیمای نیروی هوایی روی فرکانس رادیویی خود است، سرباز روی فرکانس رادیویی خود است و هر دو با یکدیگر صحبت می‌کنند، انگار که از یک رادیو استفاده می‌کنند. این کاری است که BACN انجام می‌دهد.»

این سیستم که به عنوان یک دروازه ارتباطی شناخته می‌شود، در پاسخ مستقیم به محدودیت‌هایی که هنگام انجام عملیات در سراسر استان کنر افغانستان در طول عملیات Red Wings در سال ۲۰۰۵ تجربه شد، توسعه یافت.